Özlüyorum, sevgilim.
Böylesine birbirimizden uzak olmak üzüyor beni. Çevrende herkes sevdiğiyle beraber dolaşıyorken sen sadece düşünmekle yetinmek zorundasın. Bir sokak köşesinde karşılaşma ihtimalimiz yok, şimdi gel desem gelemezsin.
Ellerim üşüyor sevgilim. Senden uzakta, senin ellerinden uzakta daha zor her şey. Keşke her şey daha kolay olabilseydi. Yakınımda olabilseydin ama şimdi ben hiç birini değiştiremem sadece sevmeye devam edebilirim. Elimden sadece bu kadarı gelir. Cümleler tek düzeleşiyor artık. Hangi cümleyi kursam acaba bunu daha önce yazmış mıydım acaba diyorum. Çünkü artık anlatamıyorum, yazamıyorum sevgilim. Ellerimin avuç içlerinde olduğu günler gelsin artık istiyorum. Senin yanında olmak, her şeyimi yüz yüzeyken anlatmak istiyorum. Hangi mimikleri kullandığını bir olay karşısında nasıl tepki verdiğini bilmek istiyorum. Ben yüzünün her kıvrımını ezberlemek istiyorum.
Seni seviyorum, sevgilim. Tıpkı sana sevgilim demeyi sevdiğim gibi hatta daha çok. Seni anlatırken benim demek, sevgilim demek çok mutlu ediyor. Anlatamıyorum ama beni anlıyorsundur sevgilim inşallah. Çünkü ben hiç bitmesin istiyorum. Hep beraber ''kürek çekelim'' istiyorum.