''Durma Göğe Bakalım.''
İkimizin şiir defterinden bir şiir. Turgut Uyarın o muhteşem dizeleri.

''İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım.
Şu kaçamak ışıklardan, şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar.
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut.
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım.''

Bazı şiirlerin her kelimesi seni anlatır ya öyle bir şey benim için bu şiir. harcadığım gözler diyor ya şair tıpkı öyle işte. gereksiz insanları görüyorum, karşıma çıkıyorlar  ama seni göremiyorum. Sokakta seni görme ihtimalimin olmaması üzüyor ama elden bi şey gelmiyor.
Ve ellerim aranıp duruyor gerçekten sevgilim. Senin ellerini görmek, senin ellerini tutmak istiyorum, sadece bu.

''Senin bu ellerin de ne var bilmiyorum, göğe bakalım.
 Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum.''

Tıpkı böyle oluyor sen ellerimi tuttuğunda. yapabilsem hep tutarım ellerinden. Sanki elini tuttuğumda her şeyi yapabilirim gibi geliyor. Yeter ki sen ellerimi tut, yanımda ol ve hep yanımda kal.

 ''Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
   Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat.'' 

İşte böyle güzel dizelere sahip bir şiir. Sadece şiiri yazacaktım kendi cümlelerimi de eklemeliyim dedim. İkimize dair cümleler kurmadan bir yazı olmasın dedim. Çok özledim. Nasıl cümle kursam da anlatsam özlemimi diye düşünüyorum, sanki bütün cümleler gidiyor aklımdan. Sanki dünya da kurulacak cümle kalmamış gibi. Oysa çok güzel seviyorum ben seni ve çok güzel de özlüyorum. Sadece sana sarılarak bunu gösteremediğim için cümlelerimle anlatmak isterdim. Bir gün olacak inanıyorum. En çok istediğim tabi ki sarılarak anlatmak. Oda olacak bir gün inanıyorum.
Seni çok seviyorum.
My hero.