Bir müzik duyuyorsun, özlemeye başlıyorsun.
Yazdığı şiirleri okuyorsun, sizin olan şiir defterini. Aynı şiirleri kaç defa okumuştum kim bilir. Ama onun el yazısından okumak ayrı bi keyifti. Çünkü bana onu hatırlatıyordu el yazısı. Yanımda hissediyordum böylece. Onun dokunduğu yaprağa dokunuyorum, isimlerimiz yazılı. İsimlerin üstünden elimi geçiriyorum. Gözlerimi kapatıyorum, elimin üzerinde elini hayal ediyorum. Kalbim hızlı hızlı atmaya başlıyor. Oysa bu sadece bir hayal, ama ben yine de onu hayal ettikçe heyecanlanıyorum o kadar.
Bizi yakıştıranlar geliyor aklıma. Çok yakışıyorsunuz diyorlar içimde bir bayram havası ama cevap verirken heyecanımı bastırıyorum ve ''teşekkür ederim'' diyebiliyorum. Sonra biri geliyor diyor ki. Birbirinize benziyorsunuz, bu en güzeli. Beni en çok mutlu eden söz. Sana benzemek, senin bana benzemen. Yani birbirimizi hatırlatmamız güzel şey.
Bütün fotoğraflar da ikimizi buluyorum diyordum ya sana. Bu her gün daha da artıyor. El ele tutuşmuş sevgililer gördüğüm de tiyatro gecesi geliyor aklıma, sonra o ilk elimi tuttuğunda ki heyecanım. İçimde bir yangın vardı sanki. Ve yüzüme yansımasından ve kızarmaktan korkuyordum. Ama sanırım kızardım. İlk defa yanağımdan öptüğünde de aynısı olmuştu. Koşa koşa kendimi lavaboya atmıştım. Yüzüm kıpkırmızı olmuştu, elim ayağıma dolaşmıştı heyecandan. Sevmenin böyle tatlı yan etkileri de oluyordu. Her ne kadar kızarmaktan hoşlanmasam da. Sarılanlar sevgililer görüp bir gün diyorum, bir gün bende sımsıkı sarılacağım ona. İçimde kalmayacak. Öylesine çok özledim ki, ancak böyle rahatlarım diyordum.
İlmek ilmek işliyorum ben seni kalbime. Öyle kolay kolay silinmeyecek şekilde, hep kalbimde kalman için. Hep beni sevmen için yapıyorum. Korkuyorum çünkü bir gün birbirimizden vazgeçmekten. Biliyorum sevgilim, ayrılmak yok bu aşkta. Ama insan korkuyor, bu kaçınılmaz bir şeydir. Birini sevdiğinde onu kaybetme korkusu da bir yerde hep durur. Bu güzel bir şey biraz. En azından sevdiğinin göstergesidir. Çünkü sevmeyen insan da böyle bi korku olmaz.
Sen diyordun ya hiç böyle seveceğim aklıma gelmezdi diye, benimde öyle. Hatta bu kadar sevileceğim de aklıma gelmezdi. Ama başıma geldi. Ve ben bundan çok mutluyum. Kaybetmek de istemiyorum. Hep benimle olsun istiyorum. Bütün mutluluklarımız da ''biz'' olalım istiyorum. O kadar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder