her hikayenin böyle bir sonu yoktur. her seven yarı yolda bırakmaz kendi bahtsızlığımı genelleyemem yanlış olur. bu benim kaderimdi. yaşamam gereken bi acıydı.
BİTTİ.
İnanabiliyor musunuz şuraya yazdığım hayalleri yaşamaya yakın bi ''YAPAMIYORUM'' yıktı her şeyi. nasıl bi depremdi ki bu altında kalan tek bendim. Seven insanın sevdiğini bırakabileceğine inanmıyorum inanmayacağım. severek nasıl ayrılınıyor diye çok düşünmüştüm öyle bi şey olamaz demiştim kınadım mı yanlışlıkla acaba? ama doğru kınasam bile sadece ben seven olduğumdan bu durum mümkün olamaz. bir taraf hep daha çok severmiş yine bendim o taraf. dediğim gibi ben giden olamadım hiç, kendim sevdiğim insana gidiyorum diyemezdim, demedim de. bu yüzden içim rahat.
Şimdi bütün yolları kapacağım kendi içimde. yeni bir hayat için hazırlıklar yapacağım kalbimde ne kadar sürer bilmiyorum hayır unutmak değil. çünkü benim kalbim onun ki gibi değil. hayatımda ilk defa birini bu kadar uzun süre sevdim değer verdim. atkı ördüm, hediyeler yaptım, her günü güzel yaşamak istedim. şiirler okudum ona. insan şiir okuduğu insanı unutur mu? unutmaz sadece onu öyle bi gömer ki kendi gelse yine de küllerinden doğmasına neden olamaz o aşkın.